ΑΝΤΡΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΩ

Σκέφτομαι συνεχώς εμένα, τις φίλες μου και όλες τις γυναίκες που τέτοια ώρα είναι μόνες. Γυναίκες που δεν τους λείπει τίποτε κι όμως έχουν ένα τίποτε στο κρεβάτι τους. Είναι μισές. Όπως και να το κάνουμε, άνθρωπος χωρίς ταίρι είναι μισός άνθρωπος. Είναι μορφή αναπηρίας κι αυτό.
Σηκώνομαι από το κρεβάτι και κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Η Μέριλιν, η γάτα μου, πετάγεται από δίπλα μου κοιτάζοντας κι αυτή τον καθρέφτη.
«Μέριλιν, είμαι ανάπηρη», της λέω.
Με κοιτάει στα μάτια και προσπαθεί να καταλάβει.
«

Διαθεσιμότητα

Καθόλου ή Κατόπιν Παραγγελίας(Επικοινωνήστε για Περισσότερα)

Tweet Εκτύπωση